PLÖNTUVEFSJÁ - STAĐREYNDASÍĐA

Bláberjalyng Vaccinium uliginosum


FYLKING > Flokkur > Bálkur > Ćtt > Tegund
BLÓMPLÖNTUR > Tvíkímblöđungar > Lyngbálkur > Lyngćtt > Bláberjalyng
ANTHOPHYTA > Magnoliopsida > Ericales > Ericaceae > Vaccinium uliginosum

LÝSING

Almenn lýsing

Lágvaxiđ lyng (8–15 sm) međ sívölum greinum, heilrendum blöđum og drúpandi, bleikleitum blómum. Ţroskar blá ber. Blómgast í maí–júní.

Blađsproti

Greinarnar sívalar, brúnar, međ stakstćđum öfugegglaga blöđum. Blöđin oftast ávöl fyrir endann eđa lítiđ eitt odddregin, 10–18 mm á lengd og 6–12 mm á breidd, heilrend međ lítiđ eitt niđurorpnum röndum, netstrengjótt (Hörđur Kristinsson 1998).

Blóm, gróhirsla

Blómin eru fimmdeild. Krónan krukku- eđa bjöllulaga, međ grunnum skerđingum, hvít, bleik eđa rauđ, oft nokkuđ flekkótt, um 4 mm breiđ og 5 mm á lengd. Bikarinn grunnur, grćnn eđa bláleitur međ rauđleitum, ávölum, ađfelldum flipum. Frćflarnir tíu, frjóhirslur međ tveim ţráđmjóum, uppsveigđum hornum. Ein frćva međ einum stíl (Hörđur Kristinsson 1998).

Aldin, gró

Aldiniđ blátt, döggvađ, 9–12 mm í ţvermál (Hörđur Kristinsson 1998).

Ađgreining

Líkist ađalbláberjalyngi en bláberjalyngiđ ţekkist frá ţví á sívölum, brúnum greinum og ótenntum, snubbóttum blöđum. Líkist einnig ljósalyngi.

BÚSVĆĐI

Lyngmóar, bollar og hlíđar, stundum á mýraţúfum (Hörđur Kristinsson 1998).

ÚTBREIĐSLA

Mjög algengt um allt land frá láglendi upp í 800 m hćđ (Hörđur Kristinsson - floraislands.is).

FRÓĐLEIKUR

Fróđleikur

Jurtin í heild sinni var áđur talin kćlandi og barkandi. Ţessi tegund var notuđ gegn lífsýki, köldu og skyrbjúgi en eins ţótti duft af rótinni gott til ađ strá í holdfúa sár. Eins var áđur fyrr, lögur af berjunum látinn súrna og svo notađur til ađ barka skinn ásamt álúni. Til litunar má nota nýsođin berin til ađ gefa lifrauđan lit en gulan lit má fá úr blöđunum (Ágúst H. Bjarnason 1994).

Nytjar

Mjög algengt er ađ nýta berin bćđi fersk, í saft eđa sultu (Ágúst H. Bjarnason 1994).

TENGLAR

Den virtuella floran